Hieronder staan zeven momenten zoals iemand ze opschreef, en hoe wij daar een prent van maakten. Je hoeft geen schrijver te zijn. Noem gewoon wat je voor je ziet — kleine details maken de prent extra sprekend.
Sanne vertelde ons:
“Oma Nigtevecht ging vroeger met Pien naar Parijs, een weekendje winkelen. Pien mocht altijd iets moois uitzoeken. 's Ochtends een croissant op het terras van Les Deux Magots, en daarna samen fietsen langs de Seine.”
Ivo vertelde ons:
“Oma hield enorm van dansen. Zodra de muziek aanging stond ze als eerste op de dansvloer, het liefst op de oude platen van Dire Straits.”
Marit vertelde ons:
“We gingen vaak met oma naar de hei. Eerst met haar vrolijke hond Mo, later ook met de kleinkinderen. Oma liep trots achter de kinderwagen en ik droeg mijn rode laarsjes.”
Tom vertelde ons:
“Opa ging met zijn dochter Babette naar Japan.”
Fleur vertelde ons:
“Opa vloog zelf van stad naar stad. Over de uitgestrekte velden keek hij naar beneden, naar alle kleine mensen, auto's en natuur.”
Daan vertelde ons:
“Opa houdt van klassieke muziek. Hij heeft zelf een klavecimbel.”
Roos vertelde ons:
“Oma droomde er vroeger van om een keer naar de Zuidpool te gaan en een sneeuwballengevecht te houden met pinguïns.”
Hopelijk geven de voorbeelden hierboven je een beeld van wat we voor je kunnen doen. Neem Japan: één regel werd een hele prent. Wat telt is het detail dat je voor je ziet — de rode laarsjes, de plaat die altijd opstond, een croissantje op dat ene terras. De rest laten wij tot leven komen.
Vertel ons over de plekken en momenten die jullie samen hebben. Wij schrijven het verhaal en tekenen de prenten erbij.
Omdat sommige verhalen te mooi zijn om te vergeten